Zo heb je een week eigenlijk niet zoveel te vertellen, en zo kan je met je verhalen van de week erna wel drie blogs volschrijven!
Deze week ben ik op buitenlandtrip geweest naar Strasbourg. Op de heenweg via Mönchengladbach en Saarbrucken, op de terugweg weer via Saarbrucken en met een touch & go op Beek. Het mooie aan de vlucht was, buiten het andere landschap om, dat het eigenlijk niet al te best weer was. Er was onder andere kans op onweer, wat weer hele mooie plaatjes oplevert. Al met al was het een lange (om half acht ‘s ochtends op school en om half negen ‘s avonds weer terug), maar hele leerzame en leuke dag.
De volgende dag heb ik weer een tripje in het binnenland gemaakt en kozen we dit keer voor De Kooy. Voor mij altijd erg leuk, want ook deze keer waren mijn ouders en zusje naar het veld toe gekomen om te kijken naar mijn “vliegkunsten”. (Dat was dus even met het zweet op de rug hopen op een paar mooie landingen.. Ook zo jammer als je rechtstandig de lucht uit komt zetten als ze speciaal voor jou zijn komen kijken). Verder was het erg leuk, dat één van de meiden uit JAR-27, twee klassen later dan ik, mee achterin mocht en dus haar eerste “echte” IFR-trip en multi-engine-trip meemaakte.
En als je dan denkt dat je genoeg hebt meegemaakt in één week, nee hoor, dan komt er nog iets héél gaafs bij. Ik mocht namelijk, samen met nog 5 studiegenoten en 2 instructeurs, vrijdag naar Gilze-Rijen om daar te sturen in een Apache simulator en het squadron te bekijken. Wat een geweldige ervaring om die “vliegende tanks” van zo dichtbij te kunnen zien en er zelfs één virtueel te kunnen besturen! Het was super, dat de twee Apache-vliegers die ons rondleidden en de instructeur op de simulator zoveel tijd voor ons namen en ons zoveel uit hebben gelegd en hebben laten zien. Het was een voorrecht om daar te mogen kijken en iets wat ik nooit meer zal vergeten!
