Hallo Allemaal!
Toch weer een tijd geleden dat ik een bericht geplaatst heb. Ik heb op de oude site wel nog een meer recente blog geplaatst, maar die is kennelijk met het overgaan naar de nieuwe website niet mee gegaan. Maar goed, ik zal het even vertellen..
Inmiddels zit ik hier alweer ruim 14 weken en er is een hoop gebeurd in die tijd. Zoals gezegd bestond de eerste week hier uit wat groundschool. Nadat dit was overleeft ben ik de tweede week begonnen met het echte vliegen! Dit was natuurlijk ontzettend leuk om te doen, zeker omdat ik hiervoor nog nooit zelf even heb mogen sturen in een vliegtuig. Zeker de eerste uurtjes werd ik wat vrijgelaten door mijn instructeur om het gevoel een beetje te krijgen. Naar mijn mening ging dit ook wel goed en werd het allemaal wat strikter. De hoogte moest beter worden vastgehouden, de bochten beter etc etc. Vrijwel na enkele lessen werd het radioverkeer langzaam mijn verantwoording en werd de druk steeds hoger. Desalniettemin heb ik me hier aardig doorheen weten te werken en bestonden uiteindelijk les 12 t/m 14 uit non-stop circuits vliegen om het starten en landen goed te oefenen. Waarom zoveel?? Omdat de 15e les de eerste solo vlucht was! En zo geschiedde. 28 oktober 2011 mocht ik dan mijn eerste solo circuitje vliegen! Ontzettend mooie ervaring, zeker omdat je echt op jezelf aan moet kunnen dat je in staat bent het vliegtuig zelfstandig aan de grond weet te zetten. Maar dit lukte en mijn solo was een feit.
De volgende dag moest ik een uur solo circuits vliegen met full-stop landingen (landen, terug taxiën en weer starten) en de week erop had ik mijn eerste progressietest. Hierin moest ik laten zien dat ik in staat was meerdere keren veilig te landen en veilig een go-around kon maken, wat wil zeggen dat je de landing afbreekt en direct gaat klimmen in het geval dat de approach niet stabiel is, of dat het niet veilig is om te landen. Dit is goed gegaan en vervolgens diende ik nog twee lessen circuits te vliegen alleen dit keer mocht ik touch-and-go’s maken (landen en direct gas geven om weer de lucht in te gaan).
Daarna werd er een begin gemaakt met mijn instructeur met navigatievluchten. Hierin is het de bedoeling dat je op een kaart een vastgestelde route tekent op goede hoogten. Het is de bedoeling dat je op elk punt waar je weer van koers veranderd, binnen 2 minuten van je geplande tijd aankomt. In het begin moet je hier nog even mee wennen maar het wilde wel lukken. Inmiddels heb ik hier meer ervaring mee en gaat het naar mijn gevoel erg goed!
Deze navigatievluchten vlieg ik nu ook nog geregeld solo. Ontzettend leuk om daar alleen in de lucht zo’n route te vliegen. Zeker omdat het vliegen zelf redelijk gemakkelijk gaat heb je meer oog voor de omgeving en dat is mooi vanuit de lucht!!
Met de instructeur vlieg ik nu vrijwel altijd onder een kap zodat ik de buitenwereld niet kan zien en me volledig op de instrumenten moet richten. Steeds meer wordt er nu ook gebruik gemaakt van de navigatiebakens op de grond. Soms nog best stoeien om precies een lijntje van een instrument te volgen:
Het idee van zo’n instrument is dat zodra je een koerst instelt richting, in het voorbeeld, noordwesten, het lijntje precies in het midden blijft staan. Zodoende vlieg je in dit geval naar het radiobaken toe.
Maar naast het vliegen was er natuurlijk ook tijd voor andere dingen. Zo was ik met thanksgiving wat ze hier in de VS hebben vier dagen vrij en ben ik met mijn groep richting de Grand Canyon gegaan wat ontzettend mooi is en vervolgens de volgende dag richting Las Vegas! Laat ik het maar kort zeggen; één grote kermis voor grote mensen….
Tot de volgende keer!!
Frank
