Zo, na een paar weken verhalen en ervaringen opgespaard te hebben, heb ik nu weer aardig wat om over te schrijven.
Allereerst heeft er weer een omscholingscursus voor de theorie van de militaire naar de civiele luchtvaart bij ons op school plaats gevonden, waar ik weer bij betrokken ben geweest. Dat soort weken zijn altijd top om bij te zitten, omdat alle theorie die ik heb moeten leren weer een keer voorbij komt. Het is belangrijk om die kennis op peil te houden en met dit soort weken is het een prima combinatie van het opdoen van les-ervaring (door naar ervaren instructeurs te kijken en te zien hoe zij zulke lessen aanpakken) en het bijvijlen van je eigen kennis.
Dan is er natuurlijk nog het stukje waar heel Nederland het de afgelopen week over heeft gehad; het weer. Ik moet zeggen dat ik het uitzicht van mijn kantoortje nooit echt vervelend vind, maar met sneeuw en een zonnetje is het toch wel het allermooist! Heel Nederland onder een dik pak sneeuw, het IJsselmeer en het Markermeer bevroren en zelfs in de Waddenzee ijsschotsen. Heel vet om te zien!
Nou moet ik wel één klein minpuntje van dit mooie uitzicht opnoemen.. Het was namelijk wel HEEL ERG KOUD in het vliegtuig. Voornamelijk de eerste vlucht van de dag, als het nog -12 is en niemand nog heeft zitten zweten en de motor ook nog koud is dus het voor je gevoel 2,5 uur duurt voordat de kachel een beetje op gang komt. Er is dan ook maar één oplossing, jas aan, handschoenen mee en sjaal om (behalve de mannen, dat zijn bikkels die hoeven dat niet.. ‘Kou is een emotie, die kun je uitschakelen’ jaaaa ja). Gelukkig hebben we straks weer de zomer, zodat ik dan lekker kan zeuren over hoe warm het in het vliegtuig is. Ach ja, je moet wat te doen hebben toch?
Verder heb ik vorige week weer een lesje op de kop gehangen! Die les heb je standaard tijdens je ATPL opleiding, maar als instructeur is het natuurlijk nog belangrijker dat je alle ‘gekke’ en ongewone situaties een keer gezien hebt en weet hoe je erop moet reageren, dus ik mocht weer een keertje. Na eerst drie dagen alleen al puur ellendig te zijn geweest bij het idee dat ik nog een keer al die rare fratsen uit moest gaan halen, ik vond het vorige keer namelijk echt heel gaaf maar oh wat was ik ziek daarna, heb ik dit keer maar de tip van de eeuw aangenomen (veel eten voordat je gaat spinnen) en stapte ik met knikkende knietjes het vliegtuig in. Toen ik eenmaal in de lucht hing en de eerste paar spins gedaan had kwam ik erachter dat ik niet eens een klein beetje misselijk werd en bleek dus dat ik drie dagen lang van een mug een olifant heb gemaakt. Beetje zonde van mijn tijd… IK WIL NOG EEN KEER!!!
Als laatste dan nog even iets wat niet direct met school te maken heeft, indirect natuurlijk wel… De derde ‘Ladies Night’ is namelijk een feit. Vrijdagavond was het weer zo ver. Een avond met alleen maar dames, een heleboel eten én een klein grapje voor één van de meiden. Ook dit keer was het een succes!
Jammer dat de nieuwe jonge piloten het altijd maar hebben over ‘een grote jet vliegen…volgens mij vlieg je voor de passie, en met hart en ziel, of het nu een cessna is of een boeing, als je echte liefde kent voor de luchtvaart dat zal dat niets uitmaken.
We hebben het hier over een gemotiveerde dame die zo van het vliegen houdt dat ze niet besloten heeft om bij de AH te gaan werken maar kiest om als instructrice verder te gaan (op kleine kisten). Dat zij, samen met vele andere afgestudeerde piloten met een ATPL op zak en een grote studieschuld graag in de grote luchtvaart willen werken, lijkt mij dan ook meer dan logisch. Mensen die graag in een Cessna willen blijven vliegen, doen er verstandig aan niet meer dan een PPL brevet te halen.