Naam: Wim Verbaanderd
Datum: 21 juli 2009
Typer vliegtuig: Cessna
Vliegveld: Nimes
Al van kindsbeen af, wilde ik een vliegenier wezen,
echter deze werden thuis beschouwd als mafkezen.
Beginnende job en kleine kinderen lieten mij ook nog wat wachten,
veegden mijn droom wat weg, maar toch bleef ik innig trachten.
Geduld is een schone deugd !
Op wat rijpere leeftijd , begaf ik mij dan naar de vliegschool ;
bij vliegclub Grimbergen werd professor Marnix mijn idool :
Hij onderwees ons de elementaire beginselen van de vliegtheorie,
met grondige kennis, in vuur en vlam, bracht hij ons zijn melodie !
Op de schoolbank ; mijn tweede jeugd !
Er volgde opeens een klein detail ;
‘t was simpel, zeiden ze, maar amaai
‘k heb moeten leren en studeren…
Meteo, radio, electro en navigeren,…
Examen doen is een prachtig geneucht…
Toen was de tijd rijp om achter de stick te kruipen,
En vervolgens, nat van angszweet weer af te druipen…
Proberen en volhouden was immers de boodschap,
Al doende leert men en dus zette ik mij schrap .
En we stegen met een zucht….
Na lang oefenen, kreeg ik te horen van mijn instructeur René :
“De vliegclub gaat naar Nîmes, gaat ge niet mee ?”
Voor een student piloot een mooie opportuniteit,
Dus wou ik niet schitteren door afwezigheid.
Er hing wat in de lucht !
Het weer onderweg in Frankrijk was wel cavok,
Maar aan de navigatie had ik een hele brok !
En hunne radio doen ze daar in ‘t Frans,
Mij kostte het telkens een tweede kans.
De communicatie was soms een klucht.
Toen op een mooie morgen op LFME
Mocht ik solo weg voor een cirquit of twee.
Heel fier bij aankomst werd ik getracteerd…
met emmers water werd ik vereerd !
Nat van ‘t zweet of van den vont, wat maakt het uit…
‘k was heel naïef want ‘k had niet durven hopen,
Dat mijn soortgenoten mij nogmaals zouden dopen !
Verder was ‘t vliegen in Frankrijk uitermate fijn,
Een prachtig tripje dat er mocht zijn !
‘t is super, af en toe eens los te komen van d’ aardkluit !
